„Ten, który jest zawsze obecny jako świadomość, błogość absolutna, ponad wszelkimi granicami, ponad wszelkim porównaniem, ponad wszelkimi cechami, zawsze wolny, nieograniczony jak niebo, bez części, absolut, doskonałość – taki Brahman, o mędrcze, o uczony, świeci w sercu Dźnāni w Samādhi”.
„Gdzie wszystkie zmiany w naturze ustają na zawsze, o którym się myśli ponad wszelkimi myślami, który jest równy wszystkim, ale nie ma sobie równych, niezmierzony, którego ogłaszają Wedy, który jest esencją tego, co nazywamy naszym istnieniem, który jest doskonały – taki Brahman, o mędrcze, o uczony, jaśnieje w sercu Dźnani w Samadhi.”
„Poza wszelkimi narodzinami i śmiercią, Nieskończony, niezrównany, jak cały wszechświat zatopiony w wodzie w Mahāpralaja – woda na górze, woda na dole, woda ze wszystkich stron, a na powierzchni tej wody ani fali, ani zmarszczki – milczący i spokojny, wszystkie wizje wygasły, wszystkie walki i kłótnie i wojny głupców i świętych ustały na zawsze – taki Brahman, o mędrcze, o uczony, świeci w sercu Dźnani w Samadhi”.
(Wiwekaćudamani, 408-410)